حرفه ای گرایی مطلوب ترین راه برای پیشرفت ملی

0 68

۱- بیش از بیست سالِ پیش تا جایی که در خاطرم می آید در تابستان ۱۳۷۶ در همایشی فنی و مهندسی شرکت کردم که دو مهمان خاص داشت. نخست مرحوم دکتر حسین عظیمی استاد دانشگاه و اقتصاددان برجسته ای که پیرامون اَبر روندهای پیشرفت ملی سخن می گفت و دوم کارگاهی بود که توسط استاد بزرگ حرفه ای گرایی اخلاقی آقای دکتر قراملکی برگزار شد.

۲- پس از هر دوی این سخنرانی ها به آنها مراجعه کردم و هنوز هم نوشته های مرحوم عظیمی الهام بخش گفتمان ملی پیشرفت در چهار ساحت پیشرفتِ خانوادگی، پیشرفتِ شخصی، پیشرفتِ سازمانی و پیشرفتِ اجتماعی هستند و کار تاسیس بنیاد پیشرفت ملی با چنین پیشینه ای در حال انجام است.

۳- اما انس و الفتم با دیدگاه ها و اندیشه های استاد قراملکی به موانست های حضوری فراوان انجامید به طوریکه چند سال هر از گاهی صبحها شش و نیم تا هشت درس آموزی شخصی و محفل اُنس با زلال ترین اندیشه های فاخر و متفاوت ایشان پیش می رفت تا جائیکه به جای اندیشه ها با سبک اندیشه ورزی در گفتمان حرفه ای گرایی را آموختم و به جرات می گویم که حضرت استاد و پیشکسوتانی که اندیشه های خود را وام دار آنها می دانستند سراسر وجودم را پُر نمود.

۴- ماجرای کار به جای رسید که یک مهندس پتروشیمی پس از پانزده سال کار و درس و تحصیل در دانشگاه های صنعتی اصفهان و صنعتی شریف با  تغییر متا فلسفه های زندگی به سوی مباحث علوم انسانی و به طور خاص دو حوزه حرفه ای گرایی و پیشرفت کشیده شدم و همه ی آنچه که می گویم یا می نویسم نظیر تقریر شفاهی سخنان استاد در گردهمایی یاران اخلاق با موضوع فرمان های لغو/ پندهای بیهوده تا کتابی به نام”حرفه ای گرایی اخلاقی در سازمان و مدیریت” که با خوشه چینی مستقیم و مقدمه ی ایشان به چاپ رسیده است، حاصل این درس و تعلیم ها بوده است.

۵- حضرت استاد در مقدمه ی کتاب فوق می فرمایند: ” اثر حاضر پژوهش نظام مند مولف دانشمند آن دکتر محمد کرمانی است که اطلاعات وسیع چند رشته ای و نیز تجارب مدیریتی گرانقدر را برای تدوین آن به کار بسته است. بدون آنکه به همه آرا این اثر موافق باشم، تلاش مولف را اثربخش، مفید و قابل تقدیر می دانم. امیدوارم که این اثر نه تنها به غنای ادبیات دانش اخلاق حرفه ای، این گستره ی معرفتی فراخ دامن بیافزاید، بلکه راه جدیدی در تحلیل مسایل اخلاقی در محیط های کسب و کار را در پرتو مفهوم حرفه ای گرایی به دست دهد.

۶- بی هیچ تردیدی حرفه ای گرایی چیزی بسیار فراتر از حفاظت از حریم و منفعت شخصی با همه ی ناهمراستایی آن با منافع ملی است. وقتی سخن از حرفه ای گرایی می کنیم بزرگترین مقصودمان داشتن تفکر سیستمی و نگاه فرا بخشی و فرا شخصی به منافع ملی است. کشورهایی نظیر ژاپن و آلمان افق های بلند پیشرفت ملی را درنوردیده اند، بخاطر اینکه همزمان با تفکر سیستمی، نتیجه گرایی، چالاکی در تصمیم گیری، مسئولیت پذیری و اولویت بندی در اَبر پروژه های ملی آنها موج می زند.

۷- علاوه ی بر اینها و از منظر سازمانی هم کوششی به معنای استفاده از خرد جمعی در تصمیم گیری ها و تصمیم سازی ها و تلاش به صورت تیم های کاری در ورطه ی اقدام و عمل در کنار توانایی درک دیگران و فهمیدن ایشان پیش از تمنای فهمیده شدن، به کارگیری معجزه مکتوب سازی، حرکت هوشمندانه ی توام با بازخورد و اصلاح منطقی عملکردها و قدرت پیگیری روشمند و هوشمند کارها از ارکان اجتماعی و سازمانی حرفه ای گرایی در مسیر پیشرفت ملی می باشد.

۸- آن عنصر بنیادی که در مقیاس فردی و خانوادگی انسانهای با ویژگی های متمایز را باز تولید می نماید همان هایی است که آقای استاوین کاوی در کتاب مردمان موثر از آنها به اخلاقیات شخصیت یاد می کند و مواردی شامل راست گفتاری، درست کرداری، امانت داری، انصاف، وفای به عهد، خویشتن داری، تاب آوری، مردم داری، مروت، پاک دستی، پاک دامنی و در راس همه ی آنها ایثار و فداکاری می باشد. یعنی اساسا ما انسانها به اندازه ای در مسیر کمال و پیشرفت قرار می گیریم که قدرت گذشت و فداکاری برای پا نهادن بر شهرت و قدرت و ثروت و شهوت خویش را دارا باشیم و کمترین مماشات را با خودمان داشته باشیم.

۹- این دو بال اساسی حرفه ای گرایی یعنی عناصر ده گانه ی حرفه ای گرایی در مقیاس سازمانی و اجتماعی و عناصر چند ده گانه اخلاقیات شخصی به همه ی ما با هم امکان پیشرفت همزمان و متوازن در چهار ساحت زندگی شخصی، زندگی خانوادگی، زندگی سازمانی و زندگی اجتماعی عطا کرده و نهایتا مطلوب ترین راه پیشرفت ملی را فرا روی ما قرار می دهد.

۱۰- یادمان باشد پیشرفت ملی در گرو پیشرفت یکایک همه ی ما با همدیگر است. باور نکنیم که نتیجه چیزی جز حاصل ضرب ادعا در عمل است. یعنی ملت های عمل گرای با نظم رفتاری، تعهد عمل گرایانه و عمل متعهدانه در ورطه اقدام و عمل به رتبه های تک رقمی در پیشرفت ملی می رسند و کسانی هم در ادعاهای باطل و بی حاصل باقی می مانند. انتخاب با خودمان است که به سمت پیشرفت ملی حرکت کنیم و حرفه ای گرایی را برگزینم یا اینکه انتخاب دیگری با نتایج موجود را تجربه کنیم.

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.