” دو بزرگ در یک قاب “

0 112

۱ – در دهه ی میانی ماه رمضان قرار گرفته ایم. دهمین روز این ماه یادآور وفات حضرت خدیجه کبری(س) بزرگترین حامی و همراه پیامبر مکرم اسلام(ص) می باشد و نیمه­ی ماه رمضان نیز سالروز میلاد مبارک امام حسن مجتبی(ع) سبط اکبر پیامبر خدا و خدیجه کبری است. یادآوری مناسبت ها در تقویم مذهبی ما برای تذکر و تمرکز ما بر خصایص این بزرگواران و الگو برداری از سیره ی عملی ایشان و به کارگیری آن در سبک زندگی خودمان می باشد.

۲- حضرت خدیجه کبری(س) بزرگ شخصیتی است که وجود مبارک و ثروت برکت بنیان ایشان، درکنار شجاعت مولا علی(ع)  و اخلاق نیکوی حضرت محمد(ص) مثلث تاسیس اسلام را تشکیل می دهد. در منابع روایی ما وارد شده است که نُزج و شکل گیری اسلام عزیز، مرهون و مدیون خُلق نیکوی پیامبر(ص)، ثروت با برکت خدیجه(س) و رشادت های بی نظیر مولا علی(ع) است.

۳- اما پیش از اینها و بیش از اینها حضرت خدیجه(س) یک همسر، حامی و مددکار پیامبر است. به طوریکه قبل از بعثت و در اعتکاف های طولانی و گاه چند ماهه ی پیامبر خدا در غار حرا، هر روز مایحتاج پیامبر را به دست مبارکش آماده و تا غار حرا می برد. دوستانی که تجربه ی سفر به حجاز و بازدید از غار حرا را دارند به خوبی می دانند که حتی برای مردان و با دست خالی طی کردن این مسیر کاری صعب و دشوار است.

۴- حضرت خدیجه کبری(س) نخستین انسانی است که به حضرت ختمی مرتبت ایمان آورد. ایمانی که از استوارترین ایمان های تاریخ بشر است و این بانوی بزرگوار همه ی هستی جسمانی و همه ی دارایی های اقتصادی خود را به پای آن ریخت. در حالیکه برای بسیاری از ما حتی دادن پنج یا ده درصد از دارایی مان در راه خدا ناگوار می آید و توفیق آن را اندک کسانی پیدا می کنند.

۵- اوج عظمت، بزرگواری و کرامت حضرت خدیجه کبری(س) در سه سال محاصره اقتصادی و اجتماعی پیامبر خدا و بیش از هفتاد نفر از مسلمانان در شعب ابیطالب رخ می نماید. جایی که تقریبا، فقط و فقط ثروت حضرت خدیجه(س) است که توسط خواهر زادگان و برادر زادگان ایشان هر شب به آرد و خرما و سایر ملزومات مورد نیاز مسلمانانِ دربند در شعب ابیطالب، تبدیل شده و شبانه و دور از چشم کفار به شعب ابیطالب ارسال می شود. به طوریکه پس از شکسته شدن حصر پیامبر و یارانش، تقریباً چیزی از ثروت خدیجه(س) هم باقی نمانده بود.

۶- در نقش مادرانه نیز حضرت خدیجه کبری(س) چهار فرزند از پیامبر خدا به دنیا می آورند که فقط یکی از ایشان حضرت فاطمه زهرا (س) است و در دامان پاک ایشان به برترین زنانِ جهانِ آفرینش تبدیل شده و تمامی ائمه هدی و پیامبر خدا، پدر، همسر و فرزندان ایشان هستند. راه حضرت خدیجه کبری(س) در سه نقش همسرانه، مادرانه و ایثارگرانه ی تمامی ثروت و دارایی خود، پُر رهرو باد.

۷- مناسبت دوم روز پانزدهم ماه مبارک رمضان و میلاد پُر شکوه سبط اکبر پیامبر خدا و سید جوانان بهشت، امام برگزیده ی ما و کریم اهل بیت(ع) امام حسن مجتبی(ع) می باشد. امام حسن مجتبی(ع) ده سال امامِ مورد اقتدای امام حسین(ع) بود. یعنی امام حسین(ع) که خودشان بزرگترین کشتی نجات و چراغ هدایت بشر است، ده سال پیروی از ولایت و امامت امام حسن مجتبی(ع) را در کارنامه ی خود دارد.

۸- بزرگترین خدمت تاریخی امام حسن مجتبی(ع) به بشریت، به دین مبین اسلام و به پیروان حضرت مولا علی(ع)، قراردادِ صلحی است که با معاویه منعقد فرمودند و عالم اسلام را از نسل کشی اموی نجات دادند، زمینه را برای ادامه ی حیات مادی و معنوی پیروان عصمت و طهارت فراهم نمودند و خاندان اموی و شخص معاویه را در دو راهی واگذاری حق اهل بیت یا رسوایی تاریخی نزد عالمیان، قرار دادند.

۹- دومین قله ی رفیع و بی نظیر زندگی امام حسن مجتبی(ع) مخاطب قرار گرفتن در نامه شماره ۳۱ نهج البلاغه می باشد. جایی که دو ولی خدا که یکی پدر و دیگری پسر است، آئین حکمت و معیشت را تا ابد در قالب بزرگترین منشور تربیتی بشر در اختیار همه ی ما قرار داده اند. خوشا به حال کسانی که توفیق دوستی و قرائت مکرر این نامه را یافته اند و از متن آن و از تفسیرهای گوناگونی که بر آن نوشته شده، سبک زندگی خود را بر آموزه های علوی و حسنی منطبق می کنند.

۱۰- اما در عرصه ی عمل و در ورطه ی اقدام، امام مجتبی(ع) کریم اهل بیت است. بیشترین خویشتن داری، بالاترین تاب آوری و بالاترین درجه ی بردباری از سیره ی این امام همام نقل شده است. صفاتی که این روزها یکایک ما و به طور خاص بزرگان و منتخبان ما در مجلس شورای اسلامی، در هیات وزیران، در شورای نگهبان، در استانداری ها و در تک تک خانواده ی ایرانیان شدیدا به آنها محتاج و نیازمند هستیم. برای کرامت امام مجتبی(ع) همین بس که در طول زندگی با برکت خود، سه نوبت، نصف تمام دارایی خود را بین مستمدان،گرفتاران و در راه­ ماندگان تقسیم نمودند. اقدامی که امروز ثروتمندان جامعه­ی ایران می توانند با الگوبرداری از آن و تنها با تقسیم ده درصد دارایی شان بین سه دهک فلاکت زده­ی پایین جامعه­ی، سبب شوندکه فقر از این جامعه به کلی رخت بر بندد، توازنِ برخورداری ایجاد شود و به حذف شکاف اقتصادی و اجتماعی منجر شود. امری که ضرورتی انکارناشدنی برای هر پیشرفت و توسعه­ی خانوادگی، اجتماعی و ملی در این کشور است. تا باشد چنین باشد.

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.