” رمضان و پیشرفت “

0 156

۱ – به هفته پایانی ماه مبارک رمضان رسیدیم. در حالی که شبهای قدر را پشت سر نهادیم و عید فطر را پیش رو داریم. ماه مبارکی است، حتی برای کسانی که توفیق روزه گرفتن را هم ندارند. اوقاتی سرشار از معنویت و صفا دارد.

۲- بُعد روحی انسان در کنار دو بُعد جسمانی و روانی ما آدمیان مثلث  پیشرفت و تعالی یا انحطاط و سقوط ما را تشکیل می دهد. معنویت غذای روح آدمی است. کسانی آنقدر در ماه مبارک رمضان روح و روان شان غنا می یابد، رشد می کند و آنقدر انرژی مثبت الهی ذخیره می کنند که سوخت موتور و نیروی محرکه وجودی شان تا رمضان بعد است. اگر بخواهیم چند آورده و نتیجه ماه روزه را مرور کنیم و ببینیم که چقدر روزه ی ما و حضور ما در رمضان به روزه ی روزه داران و حضور اولیای الهی نزدیک شده است، بر چند شماره بعد متمرکز شویم.

۳- آشنایی با فلسفه ی گرسنگی و تشنگی و امساک از نعمت های حلال خدا در این است که اولا تاب آوری لازم برای خویشتن داری در برابر حرام های الهی در یازده ماه دیگر سال را به دست آورده باشیم و دوم اینکه با این گرسنگی و تشنگی جسمانی حس همدردی با ضعفا و فقرا پیدا کرده باشیم.

۴- حس همدردی و همراهی با ضعفا و فقرا در آنجا متجلی می شود که حداقل معادل یک وعده غذایی که در ماه رمضان از سفره های ما حذف شده است به سفره نیازمندان وارد شود و بلکه تمام سال ۱۰ تا ۲۵ درصد از تمام درآمد اقتصادی، اعتبار اجتماعی و وقت و عمرمان را صرف کسانی نماییم که از جمله ی ضعفا و فقرا می باشند.

۵- آورده ی دیگر ماه رمضان برای اهل امساک و روزه داری، تسلط بر اعضا و جوارح شان است. یعنی در پایان این ماه باید به میزان بیشتری صاحب زبان، چشم، گوش، دست، پا و حتی دارای تسلط بیشتری بر قلب و رشته های فکری درونی مان شده باشیم.

۶- روزه، ذکر خدا است. هنگامی که از ذکر خدا سخن به میان می آید، اغلب چهره ی افرادی در ذهن تصویر می شود که پیوسته لب هایشان در حرکت است. در صورتی که طبق آنچه از آیات و روایات استفاده می شود، گستره و شمول و عمق ذکر فراتر از این است.

۷- روزه تمرین ایمان و عمل است. اگر شنیده باشیم که رژیم غذایی ماه روزه در درمان بسیاری از بیماری ها و یا پیشگیری از برخی امراض بسیار مفیدِ فایده است و با این تفکر اقدام به روزه داری کنیم، پیوند بسیار سستی با اوامر الهی بسته ایم. از سوی دیگر اگر با داشتن شرایط روزه تنها ایمان و باورمان به روزه داری منوطِ به اعتقاد به آن باشد، باز هم راه بجای نخواهیم برد. اقدام عمل گرایانه و عمل متعهدانه به دستورات الهی رمز استفاده حداکثری از فضائل این ماه می باشد.

۸- خداوند تکالیف الهی را بر اساس توانایی های انسان مقرر می فرماید نه بر اساس طاقت انسان. لا یُکَلِّفُ اللَّهُ نَفسًا إِلّا وُسعَها(سوره بقره آیه ۲۸۶). تکالیف واجبِ نهاده شده بر انسان حداقل های الهی را پوشش می دهد. چرا که خداوند بر آفریدگان خود مهربان است و تکالیف به گونه ای وضع گردیده است که بر انسان سخت گرفته نشود. پس ساعات روزه داری در رمضان یادآوری مکرر محبت الهی در حق بندگان است.

۹- روزه تمرین قدرت اراده است. انسان بدون تمرین به توانایی ها و قدرت خارق العاده ی وجودش آشنا نخواهد شد. موفقیت تابع اراده است. وقتی در مورد کاری که انجام می‌دهیم، حس خوبی داریم، ادامه و تمام کردن آن آسان است. به همین خاطر روزه داران هر چه به لحظات افطار نزدیک تر می شوند، احساس لذت حاصل از موفقیت را بیشتر می چشند. این تمرین را در یک ماه تکرار می کنیم و هر روز با افطار این موفقیت را جشن می گیریم.

۱۰- روزه راه رسیدن و تقرب به درگاه الهی را سرعت می بخشد. با انجام این عمل عبادی در این ماه مبارک گویی آسمان به زمین نزدیکتر گردیده و پیشرفت این فرآیند به سرعت افزایش می یابد. با آرزوی اینکه دستاوردهای یکایک ما در زندگی شخصی مان در این ماه زمینه ساز پیشرفت در حوزه زندگی اجتماعی، زندگی سازمانی و زندگی خانوادگی گردد. تا باشد چنین باشد.

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.