“مهر” بهار دانایی ” ایران پلاست” بهار توانایی

0 52
  1. نمایشگاه بین المللی ایران پلاست بزرگترین رویداد صنعت پلاستیک منطقه خاورمیانه است. این نمایشگاه در زمره نمایشگاه های معتبر صنعت پلاستیک جهان طبقه بندی می شود و فرصت مغتنمی است برای انتقال تکنولوژی های نوین روز در حوزه صنایع پلاستیک، جذب سرمایه، تقویت بسترهای تجارت بین المللی، توسعه زیرساخت های دانش فنی، شناخت دقیق تر از بازارهای هدف داخلی و صادراتی، هدایت نیازهای مشتریان و کمک به توزیع اطلاعات جهانی این صنعت.
  2. در این نمایشگاه صاحبان فناوری و سرمایه گذاران، همگام با همه ی فعالان صنعت پتروشیمی دنیا، می توانند با نیازسنجی و شناسایی توانمندی های یکدیگر به رایزنی و مذاکره بپردازند. برگزاری ده دوره ی موفق این گردهمایی و همزمانی دوره یازدهم با دوران پساتحریم جمهوری اسلامی ایران، بی تردید به طلایی ترین فرصت برای ثبت رکورد تاریخی حضور شرکت های بین المللی در نمایشگاه یازدهم تبدیل شده است.
  3. از ویژگی های منحصر به فرد نمایشگاه یازدهم ایران پلاست می توان به مشارکت بی نظیر مشارکت کنندگان خارجی، اجرای فرآیند پیش ثبت نام، ثبت نام، جانمایی و پرداخت الکترونیکی، طراحی نرم افزار موبایل نمایشگاه، اجرای سامانه ثبت نام بازدید کنندگان به منظور ارائه گزارش بازدید از هر غرفه به مشارکت کنندگان در نمایشگاه و اجرای نظرسنجی هدفمند به منظور بهره مندی از دیدگاههای شرکت کنندگان برای بهبود روند برگزاری نمایشگاه اشاره کرد.
  4. مهمترین سیاست و هدف برگزاری یازدهمین نمایشگاه ایران پلاست بهبود فضای کسب و کار در صنایع تکمیلی پتروشیمی، معرفی فرصت‌های جدید سرمایه گذاری در این صنایع ارزش آفرین، ایجاد تعامل بین تولیدکنندگان داخلی با اطلاع از تحولات جدید می‌توانند نسبت به انجام سرمایه گذاری جدید با مشارکت خارجی اقدام کنند.
  5. بی گمان ارزش انسان به دانش است؛ پیدایش علم و دانش با خلقت انسان برابری می کند و همواره انسان در صدد آن بوده که بفهمد و درک نماید. علم و دانش در زندگی انسان دارای جایگاه ویژه ای است. نقش علم در زندگی انسان این است که راه سعادت، تکامل و راه ساختن را به انسان می آموزد. علم، انسان را توانا می کند که آینده را همان گونه که می خواهد بسازد. علم مانند ابزاری در اختیار خواست انسان قرار می گیرد و طبیعت را آن چنان که انسان بخواهد و فرمان دهد می سازد.
  6. دانستن مقدمه ی انجام است. امام علی(ع) می فرمایند: ثَمَرَه العِلمِ العَمَلُ بِهِ «میوه دانش، به کار بستن آن است» این هشدار اولیه، ‌از آن رو است که گمان نشود علم به تنهایی کافی است. به دست آوردن علم و کسب دانش و شناختن، آغاز راه است نه پایان راه،
  7. بنابراین باید تصمیم بگیریم «آنچه یاد می گیریم، انجام دهیم» و بر این تصمیم، صادق و استوار باشیم. بزرگان علم و عمل توصیه کرده‌اند، برای حرکت، مسیری مطمئن و مستحکم انتخاب نماییم و همه ی عمل خود را بر مدار «علم و یقین» تنظیم کنیم؛ یعنی تا هنگامی که از «صحت» و نیز «فایده یا ضرورت» کاری مطمئن نشده‌ایم، به آن اقدام ننماییم. اقدام به کار، بدون ایمان و اطمینان به آن، زبانه ‌های تزلزل، تردید و دودلی را در وجود ما شعله ‌ورتر می‌ سازد.
  8. «عمل به آنچه می ‌دانیم»، یک تأثیر بسیار مهم و شگفت‌انگیز به دنبال دارد و آن «روشن شدن مجهولات» ‌ما است. برای درک بهتر از این واقعیت شگرف، راننده‌ای را در نظر بگیریم که قصد دارد در تاریکی شب به مسافرت رود. لامپ‌های اتومبیل، تنها مسافت بیست متریِ پیش روی او را روشن کرده و راننده فراتر از این مسافت، دید ندارد. اگر این شخص، به بهانه این که تمام مسیر جاده در معرض دید او نیست از حرکت باز ایستد، آیا در نظر خردمندان محکوم نمی ‌شود؟ روش عاقلانه این است که با استفاده از همین روشنایی حرکت کند و پیش رود. اگر این مسیر روشن را طی کند، بیست مترِ بعدی برای او معلوم می‌شود. از اوّل نمی‌توان انتظار داشت کل مسیر، روشن و تابناک باشد و حرکت را نمی‌توان متوقف بر چنین انتظاری نمود. حرکت را باید با مقدار مسلّم آغاز کرد.
  9. این درست است که انواع محدودیت‌ ها و ناکامی ‌ها ما را احاطه کرده و اجازه فعالیت‌هایی از ما سلب شده است؛ ولی نمی ‌توان انکار کرد که در بدترین شرایط و با وجود بالاترین حجم محدودیت، انسان از اختیار و توان تهی نمی ‌شود و همیشه توان و اختیاری هر چند اندک و اجازه فعالیت ‌هایی هر چند کوچک برای او باقی می‌ماند. همین توان اندک، محدوده مسؤولیت ما را مشخص می‌کند. همیشه و در همه جا «ما می‌توانیم»، و به همان اندازه که می‌توانیم وظیفه‌مندیم؛ پس هیچ وقت بدون تکلیف نمی‌مانیم. مهم‌ترین وجه امتیاز انسان از حیوان، همین اختیار و آزادی او است. انسان، در بدترین شرایط «می‌تواند» بهترین باشد و در بهترین شرایط، «می‌ تواند» بدترین شود. کمبود امکانات و بدی شرایط، بهانه پذیرفته‌ شده‌ای برای فرار از مسؤولیت نیست.
  10. فصل پاییز شروع شد و آغاز سال تحصیلی دیگری را شاهد هستیم. در این بهار کسب دانش و علم، آنچه را بایستی یادآور شویم و به فرزندان خود آموزش دهیم، عمل کردن بر اساس آموخته ها و تجربیات است. از خود شروع کنیم. هر کدام از ما کوله باری از دانش و تجربه را در سالیان زندگی کسب کرده ایم، چقدر از اقدام و عمل ما مبتنی بر این دانش و تجربه نهاده شده است؟ هر چقدر که اقدامات ما بیشتر بر پایه ی معلومات و تجربیات باشد پیشرفت ما سریعتر، با دوام تر، پایاتر و ماناتر خواهد بود. از یاد نبریم پیشرفت ملی در گرو پیشرفت یکایک همه ی ما با همدیگر است. «به داشته هایمان عمل کنیم».

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.