پول؛ چرک دست است یا تجلی برکت خداست؟

0 54
  1. ظاهرا چه فقیر باشیم و چه ثروتمند، پول چیز خوبی است. اما اگر با دقت به صحبت های اطرافیان مان گوش بدهیم، می بینیم که گرایش بیشتر آنها این گونه است: از یک سو می گویند پول برای ایشان اهمیتی ندارد و از طرف دیگر در عمل نشان می دهند که برای بدست آوردن پول از صبح تا شام تلاش می کنند و زحمت می کشند. ما درک نمی کنیم که این عدم هماهنگی در اندیشه و عملِ ما، تلاش های ما را خنثی و بی ثمر می نماید.
  2. اهیمت پول را برای پیشرفت در زندگانی فراموش نکنیم. اگر از پول درست استفاده و آنرا صحیح مدیریت کنیم نتیجه، عالی و اعجاب انگیز است. پول مائده یی آسمانی و عطیه یی ملکوتی است. زیرا تجلی برکت خداست. به هم کمک کنیم تا به این حقیقت نیکوی الهی پی ببریم که بدانیم و بفهمیم و درک کنیم که توانگری میراثی الهی است. زیرا خداوند می خواهد انسان ها از فقر و نداری و همه ی گناهان ناشی از تنگنا برهند. کَادَ الْفَقْرُ أَنْ یَکُونَ کُفْراً« فقر، انسان را در آستانه کفر قرار مى‌دهد.» و مَن لا مَعاشَ لَهُ لا مَعادَ لَهُ « برای هر کس که معاشی نباشد، معادی نیز نمی‌باشد (عاقبت خوشی در انتظارش نیست)»
  3. بیشتر مردم نسبت به گنجایش و ظرفیت وجود خود نسبت به پول در آوردن شک دارند. اگر گرایش ما نسبت به پول گرایش مثبت شود و با پول و پول در آوردن دوست شده و رابطه ای دوستانه داشته باشیم، گنجایش پول در آوردن ما افزایش می یابد. فقر و نداری و آخر ماه کم آوردن یک انگاره ی ذهنی و یک قالب فکری است. خداوند منشاء روزی ماست اما حرکت از ما و برکت و باریدن این مائده آسمانی از اوست.
  4. ما از پول قدرانی نمی کنیم. برای جذب اوضاع مالی رضایت بخش تر و خرسندی بیشتر گرایش دوستانه و صمیمی نسبت به پول حائز اهمیت ویژه است. اگر به طرز دلپذیری درباره ی پول بیندیشیم آن را چند برابر می کنیم. حال آنکه اگر به هر شکلی پول خودمان یا دیگری را مورد انتقاد، سرزنش یا ملامت و شماتت قرار دهیم، جریان جذب ثروت آفرینی را دفع و فرآیند خلق ثروت دانش بنیان را متلاشی می کنیم.
  5. اندیشه های ما جهان ما را می سازند. شیوه ی تفکر توانگرانه را بیاموزیم. هر روز اندیشه های توانگر را به کار بگیریم. کسی که تمام عمرش پول و امور مالی ثروتمندان و دولتمندان را به باد تمسخر می گیرد کمتر می فهمد که با این کار چه بلائی سرِ زندگی خودش در می آورد. حتی رشک به پول دیگر هم نشانه ی این اعتقاد است که به اندازه ی همه برکت، ثروت و نعمت الهی وجود ندارد.
  6. در نقطه ی مقابل با گرایش مثبت و سرشار از حق شناسی و سپاس نسبت به پول و ثروت می توانیم به جای اینکه اسیر و بنده ی پول شویم، پول را خادم خود کنیم. این ما هستیم که باید بر پول مسلط شویم. سخرلکم ما فی سماوات و ما فی الارض. همه چیز در آسمان و زمین برای خدمت به ما خلق شده است، نه اینکه خود ما تحت سلطه ی آن قرار گیریم. زیرا مشیت و حکم ازلی الهی این بوده است که انسان بر همه ی عناصر هستی تسلط و استیلا یابد. سپس آگاهانه عادت قدردانی از پول را در خود بپروانیم. کلید همه ی ثروتها یا علت همه ی تنگدستی ها در دست خودمان است.
  7. پول می تواند برای سیر کردن شکم گرسنگان، مداوای بیماران، شکوفائی مناطق محروم و متروک و زیبا کردن زندگی در همه ی امور استفاده شود. همانطور که نباید با تحقیر به پول نگاه کرد، نباید از پول بُت ساخت و آنرا پرستید. پول سرشار از آرزوی زندگی، تحرک و گسترش فعالیت است. پول دوست ندارد کسی به آن چنگ بیندازد و به آن بچسبد و احتکارش کند یا جلوی گردش آن را بگیرد. همانگونه که اقتصاد ملی هر کشور بر تعداد دفعات گردش فعالانه ی پول متکی است پیشرفت شخصی و توانگری فردی ما نیز در گرو گردش فعالانه ی پول متکی است.
  8. پول داری و پول سازی بر خلاف تصور خیلی از ما، از توانایی دادن و بخشیدن آن آغاز می شود. اساسا علت اصلی نداری و فقر و فاقه ی بسیاری از طبقات پایین اقتصادی ناشی از این مسئله است که آنها همیشه دست گیرنده دارند و هرگز اهل دادن و بخشیدن به طبقات ضعیف تر از خود یا دادن و بخشیدن به کسانی که به آنها عشق می ورزند و علاقه مندند نظیر پدر، مادر، خواهر و برادر نیستند و همین ریشه ی تمام نداشته هایشان می شود.
  9. ثروت آفرینان واقعی و پول سازان حقیقی در زندگی شخصی، زندگی خانوادگی، زندگی اجتماعی و زندگی سازمانی خود از همه ی آنچه که دارند، از وقت، از عمر، از شبکه اجتماعی، از آبرو و صد البته از درآمد ریالی یا دلاری ماهیانه شان هر ماه ۱۰ تا ۲۵ درصد می بخشند و هنگامی هم که می بخشند با این اندیشه می بخشند که بر ثروت و توانگری دیگران بیفزایند. زندگی شان سرریز اجتماعی دارد و انگاره ی ذهنی شان بر پیشرفت همه ی ما که در گرو پیشرفت یکایک همه ی ما با هم است، استوار گردیده است.
  10. به پول و رزق الهی از هر سوئی که با نیت خیر و حلال می آید خوشامد بگوییم و مدام تکرار کنیم که همه ی درها گشوده شده اند تا ثروت ها به سوی ما سرازیر شوند همه راه ها باز آزادند تا وفور بیکران هم اکنون آغوشم را پُر کنیم. حرکت کنیم تا برکت ببینیم. از دعا کردن برای پول یا اوضاع مالی بهتر نهراسیم. سوال کنیم که به ما داده خودهد شد و درب رحمت الهی را بکوبیم که برای ما باز خواهد شود. شکرگذار باشیم و پیش از تناول وعده غذا یا پیش از هر پول خرج کردنی بر فیض و برکت الهی شاکر باشیم و برکت و توانگری بیشتر بطلبیم و سرریز اجتماعی ۱۰ تا ۲۵ درصدی از همه ی شکل های رزق و روزی خود را از یاد نبریم و اثرات معجزه آسای آن را در کمتر از ۲۰۰ روز تجربه کنیم. از یاد نبریم پیشرفت ملی در گرو پیشرفت یکایک همه ی ما و پولداری و تجلی برکت الهی و نزول این مائده ی آسمانی و عطیه ی خداوند از دادن و نه از گرفتن شروع می شود.

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.